eMosław i jego sprawy...

Co się działo kiedy się nic nie pisało?

2011-11-06T09:22:00.000-08:00

Od ostatniego postu minęło trochę czasu, ale niestety coś takiego jak ostatnia klasa LO nie pozwala na jakieś częste pisanie i w ogóle dość ogranicza człowieka;)
Pan eMosław ma się bardzo dobrze, jak zwykle je, śpi, je, śpi, je i znowu śpi, potem je itd;) W przerwach między jedzeniem i spaniem łapie frisbee, biega, szczeka, węszy i podlewa trawę. Z sukcesów to chyba najważniejsze jest to, że wychodzi nam już fajny dog catch, próbujemy zrobić odbicie od pleców, ale lab chyba preferuje normalne zejście niż jakiś skok.
Jeszcze we wrześniu byliśmy na LADC w Gliwicach gdzie bardzo mi się podobało, mimo że pies wolał iść na podryw. I tak jechałam tam głównie po to, żeby ktoś powiedział mi jak rzucam i co mam poprawić. Okazało się, że dość dobrze mi to wychodzi, jestem z siebie zadowolona bo chyba miałam wtedy zwyżkową formę jeżeli chodzi o rzucanie frisbee, całkiem ładnie mi to latało:D
Poza tym pogoda dopisuje i chodzimy na długie spacery poznając przy tym nowe, fajne miejsca. Pracujemy nad odwołaniem od sarenek, których nie brakuje .

O frisbee

2011-07-21T03:23:00.000-07:00

Z obozu już wróciliśmy, ale na relacje jeszcze przyjdzie czas.

Jeżeli chodzi o frisbee to nastąpiło u nas cudowne olśnienie, nie wiem czy ktoś pamięta, że mieliśmy problem z wybieraniem jednego dysku, przez co byłam ograniczona tylko do jednego talerza. Wiem już jaki był problem, chodzi o to, że bardziej atrakcyjny dla laba jest dysk, w który można wbić zęby, co za tym idzie jawzy są beznadziejne, a reszta ok. Nie wiem tylko dlaczego spośród dwóch identycznych jawzów wybierał jeden? no ale to już nie ważne. Teraz mamy dwa eurablendy, a psu się poprzewracało w głowie, no bo jak złapie ten niby fajniejszy to okazuje się, że ten drugi też jest fajny i warto za nim biec. Tak więc może kiedyś uda nam się ułożyć jakąś krótką fristajlową sekwencje;)

Poza tym poprosimy o głosy:
http://ngc.jaaqob.com/photos/show/pid/517

PPA Gliwice- dziwny debiut

2011-07-02T03:09:00.000-07:00

Spodziewałam się wszystkiego, że mi pies pójdzie się witać z ludźmi z widowni, że dostanie głupawki przed pierwszym torem, że ucieknie do wody, ale tego że nie będzie chciał biegać się nie spodziewałam... tzn myślałam sobie, że może w trzecim biegu będzie wolniejszy, ale żeby dopiero na ostatnie niedzielne agility ruszył dooopsko? W każdym bądź razie wine zwalam na nasz debiut, bo w sumie dopiero na nasz ostatni bieg wiedziałam jak go rozkręcić żeby jakoś pobiegł. No i zaskoczyło mnie to, że nie można było mieć motywatora w ręku, nigdy tak nie biegaliśmy, więc może to też wpłynęło na "ogromne" labowe chęci:)

Wszystko zaczęło się od porannego sobotniego spacerku, kiedy to jakiś obładowany mężczyzna dziwnie się do nas uśmiechał, a eMosław go obszczekał, potem okazało się że to sędzia... nice

Pierwszy jumping 0

tunelowa masakra;) Ogólnie torek idealny dla nas, mało zakrętów tylko ten okropny rękaw...
Drugi jumping 0

CZYSTO!!! Ale jakie zabójcze tempo, co najważniejsze wszedł do rękawa;)
Agility 0

dis;) oczywiście specjalnie dla nas, na nasze ulubione strefy musiało zacząć padać... a przecież mój pies specjalnej troski nie będzie się wspinał po jakiejś mokrej palisadzie... no i jeszcze sędzia mu wybitnie przeszkadzał.

A teraz niedziela;)
Pierwszy jumping 0

Wspaniały spacerek po wskoku w dal i ponownie zabójcze tempo:)
Drugi jumping 0

najgorszy torek z możliwych... tyle zakręconych tuneli to dla nas masakra, przecież pan eMosław tego nienawidzi...:)
Agility 0

wow mój pies się ruszył:) głupia pańcia zwaliła wejście na palisade... tzn nie wiem, ale chyba powinnam tam czekać i wprowadzić go za rączką, wtedy może by wszedł bez problemu... no ale trudno.

Ogólnie to pierwsze koty za płoty, następnym razem ruszymy tyłki;)

fot.Kamila Bieńczak

Bardzo dziękuję Zuzi za filmiki oraz autorom zdjęć za zdjęcia;)

Poświęcenie;)

2011-06-21T02:16:00.000-07:00

Tak jakoś ostatnio wyszło, że lab się chyba bardziej otworzył na współpracę i ogarnął, że robienie czegoś dla mnie wcale nie jest jakieś straszne. Poza tym całkowite odpuszczenie sobie frisbee działa i szanowny czarny pan potrafi biegać za dyskiem bardzo, bardzo długo i co najciekawsze wcale mu sie to nie nudzi.
Głupia pańcia postanowiła wykorzystać wchodzenie na plecy do odbicia i rzuciła psu dysk kiedy był na górze. Efekt był dość odrzutowy bo pies wyleciał do przodu i ładnie złapał, a pańcie odrzuciło do tyłu... a moje plecy? no cóż mają "ładne ślady". Poza tym zaczęliśmy dog catch'a i mam już sposób na złapanie klocka;) i nawet dwa razy nam się udało.

Zmieniając temat, w piątek wybieramy sie na zawody agility do Gliwic, będziemy debiutować w zerówkach i prosimy o kciuki, bo od października nie byliśmy na ani jednym treningu:)

Nowości

2011-05-28T01:53:00.000-07:00

Po długiej przerwie wypadałoby coś w końcu napisać:) Zmieniliśmy miejsce zamieszkania, z małego miasta na jeszcze bardziej "zadupiastą" wieś, jest w tym jeden ogromny plus- pies spędza całe dnie w ogrodzie i sam z siebie sie odchudza biegając z jednego końca płotu do drugiego;),

Poza tym ćwiczymy różne rzeczy, m.in frisbee, od kiedy olałam całkowicie tą dziedzinę sportu i przestałam sie przejmować, że mam tak inteligentnego psa, który perfekcyjnie wybiera ten lepszy dysk pies się zmienił i jakoś bardziej zmotywował sie do skakania i łapania, ale to nie zmienia faktu, że nadal nadajemy się tylko do toss&fetch'a:)
Przerobiliśmy też ćwiczenia na poprawę techniki skoku i set point, poza tym pracujemy nad wysyłaniem się co sprawia eMosławowi największą radochę 8)

Poza tym udało nam się takie coś:

ewentualnie takie:

see ya

WIOSNA!

2011-03-15T02:22:00.000-07:00

Kiedy ostatnio usłyszałam w telewizji, że zima już na 100% odeszła i nareszcie będzie wiosna to od razu poprawił mi się humor. Miałam już dość tej zmiennej pogody, śnieg, potem deszcz+odwilż i tak w kółko...
Pan eM mimo, że lubi śnieg też stwierdził, że fajnie jest podgrzać tłusty brzuch na słońcu:)
Więc jak co roku po zimie budzimy się do życia, zaczynamy ćwiczyć i kończymy to co nieskończone. Takim sposobem ogarnęliśmy obchodzenie mnie tyłem i wchodzenie na uda.

Na filmie troszkę nakręcania na nową zabawkę i mój sposób na strefy 2on2off. Robie to po to, żeby lab ruszał na GO i żeby robił to szybciej, bo jak na razie ma dziwny nawyk zatrzymywania się przed zrobieniem pozycji.

What's new?

2011-03-08T08:37:00.000-08:00

Po pierwsze czas na odchudzanie! Od kilku dni Pan eMosław je karmę typu light, ze względu na to, że koniec zimy/początek wiosny to taki czas kiedy ruchu ma mniej, a nie chce żeby zrobił się beczkowaty, więc jeden worek lighta zje, a potem wrócimy do normalnego karmienia

Po drugie sztuczki, wróciliśmy do regularnej nauki, jak na razie przeżywamy progres i wszytko nam wychodzi:) Mamy już fajne wchodzenie na plecy, zaczęte wchodzenie na uda i nadal jestem w szoku bo myślałam, że nigdy nam się to nie uda. Kontynuujemy też naukę sztuczek związanych z obchodzeniem mnie i do obchodzenia przodem od lewej i od prawej dołączyliśmy obchodzenie mnie tyłem, które na razie jest tylko za ręką.

Po trzecie mamy nową zabawkę, a dokładniej futro na sznurku, zwane ogonem. I nakręcamy się jak najmocniej bo chciałabym jednak doprowadzić do agility na zabawkę:) Póki co Pan eM nie dotyka zębami, może tylko patrzeć jaką to ja mam świetną zabawę:)

Po czwarte mamy książeczkę pracy agility, co za tym idzie jedziemy na zawody:)

Koniec;)

Aktualizacja

2011-03-04T08:22:00.000-08:00

Ponieważ mam ostatnio bardzo mało czasu na blogu nie pojawia się nic nowego. Mam nadzieje, że szybko sie to zmieni, ale najpierw muszę bloga naprawić bo coś się popsuło i część szablonu nie jest wyświetlana...

Co się odwlecze to nie uciecze;)

2011-01-25T03:10:00.000-08:00

Po ponad roku kombinowania, rozmyślania, zastanawiania się, załamywania, dołowania, próbowania... UDAŁO SIĘ! Szanowny Pan eM postawił cztery łapy na moich plecach!
Przyznam, że troszkę się cieszę z tego, że nie wszystko przychodzi nam tak łatwo, lubię się troszkę z czymś pomęczyć, chociaż w tym przypadku eMosław troszkę przesadził bo prawie się poddałam... Niesamowicie budujące i motywujące są takie właśnie chwile, przełomy;)

Aktualnie wygląd to o tak:

Mam nadzieję, że uda się to rozwinąć i dojdziemy do jakiegoś od odbicia itp

Czwarte urodziny eMosława!

2010-12-29T07:41:00.000-08:00

Z tej okazji zapraszam na film:

Pan eMosław wersja LAJT

2010-12-10T07:03:00.000-08:00

To zdecydowanie ta wersja psa, która najbardziej mi odpowiada. Jest grzeczny, potrafi się odpowiednio zachować i w ogóle jest taki wyjątkowy. Ostatnio właśnie nadeszły takie lajtowne dni eMosława, cieszy się ze wszystkiego, wszystko chce robić itp. Ale żeby nie było coś przecież musi być negatywnego, no i jest, otóż kochany labiszonek się popsuł i zaczął pożerać wyrzucone przez ludzi jedzenie... Przez całe jego życie nie było z tym problemu i nagle prawie czteroletni pies zaczyna robić takie rzeczy, no nóż się w kieszeni otwiera...

Poza tym to proszę o głosy na eMosława w konkursie fotograficznym Przyjaciela Psa:)
LINK (3 zdjęcie od góry po lewej)

Wakacyjnie...

2010-11-29T07:12:00.000-08:00

Zapraszam na film z obozu z Adą autorstwa Natalii;)

Uwsteczniania się ciąg dalszy...

2010-11-01T01:59:00.000-07:00

Wyobraźcie sobie sytuację, że macie prawie czteroletniego psa, który od początku jest wychowywany na psa normalnego, takiego do życia, pomijając błędy, które muszą się zdarzyć przy pierwszym psie to teoretycznie ten pies powinien prezentować chociaż cząstkę normalnych, czyli grzecznych zachowań. Pies był przecież na trzech obozach, dwóch seminariach, na których pracował bardzo ładnie, oczywiście ubytki w mózgu udowadniały, że nadal tam są, ale pies był bardzo przyzwoity;) Tymczasem w warunkach łatwych, pies jest nadal jak sześciomiesięczny szczyl i prawdopodobnie to się nie zmieni. Oczywiście mowa o eMosławie, który często doprowadza mnie do załamania nerwowego... No bo jak po tylu dniach spędzonych razem, tylu smaczkach zjedzonych, tylu pochwałach itd można mieć pańcię głęboko w d... i cieszyć się na widok jakiegoś psa. Na dodatek tak się cieszyć, że nie można ruszyć się z miejsca, no przecież ten piesek na pewno się chętnie pobawi...
Oj wezmę się za niego

Pies, który się uwstecznia...

2010-10-23T00:58:00.000-07:00

Ostatnio obserwuję bardzo ciekawe zjawisko, występujące u mojego szlachetnego eMosława. Zawsze wydawało mi się, że pies z wiekiem staje się normalniejszy, bardziej przewidywalny, spokojniejszy, no po prostu mądrzejszy. Tym czasem eMosław zachowuje się jak kobieta w ciąży i zwyczajnie się uwstecznia. Robi takie, rzeczy, które przecież już dawno wymazałam z jego mózgu, np ostatnio stwierdził że fajnie by było pokazać ząbki rowerzyście, no bo może okaże się, że to dentysta :-) Oprócz tego szarpie smycz, nie ciągnie, tylko nagle cofa się do jakiegoś zapachu, co nigdy mu się nie zdarzało, a mnie to wybitnie wkurza...
Są też pewne plusy uwsteczniania, czyli nadmierna chęć zabawy, mój antywspółpracujący pies nagle doszedł do wniosku, że na spacerze też się można fajnie przeciągać, więc można to uznać za duży sukces.

Z nowości frisbowych to postanowiłam dać sobie spokój z udowadnianiem psu, że wszystkie dyski są tak samo fajne i często rzucam mu tylko jednym. Co wyszło nam na dobre bo nareszcie mogę ćwiczyć z psem różne rzuty i okazuje się, że chyba zmarnowałam frisbowy pół-talent bo mój wstrętny labiszon świetnie wyskakuje do góry i nawet udaje mu się zrobić flipy jak mu się oczywiście zachce;)

Obóz agility z Adą Slezakovą (CZ)->Sprawozdanie

2010-09-28T07:47:00.000-07:00

Minął już miesiąc od obozu, a ja dopiero się biorę za sprawozdanie... Ogólnie to było bardzo, bardzo fajnie. Idealny obóz żeby sprawdzić psa w trudnych dla niego warunkach. Mieszkaliśmy w domkach, towarzyszyły nam Zuzia z Kropką i Natalia z Luną, miałam nadzieję że eMosław będzie się zachowywał w miarę przyzwoicie, ale chyba coś mu się znowu w mózgu przestawiło i stwierdził, że nie będzie tolerował Kropki, za co bardzo przepraszam... Poza tym w tym samym czasie obok naszego toru odbywał się obóz IPO co dostarczało psom dodatkowych wrażeń (krzyki, szczekanie, strzały itp), na szczęście pies mi z toru nie zwiał;)

Co do agility to jestem bardzo zadowolona, slow motion oczywiście się zdarzało, ale zdecydowanie przeważało normal motion:) Miłość eMosława do kładki trwa nadal, ale o tym później. Mamy ogromny problem z tunelami, na dodatek tam tunele były dość niskie, a raczej zapadnięte co dodatkowo dobijało i zwalniało eMosia, więc znowu trzeba naprawić...
Jeżeli chodzi o miłość do kładki, to jest ona tak wielka, że pies biegnąc torek w którym jest tunel, a jakieś dwa metry obok jest też wejście na kładkę, ale schowane za tunelem, a na dodatek pańcia wyraźnie mówi TUUUUNEL, pies wbiega na kładkę. Metoda jest jedna: DO MNIE! DO MNIE! eMoś DO MNIE!!!!!TUNEL...
Wybrałam sobie kilka torków, które miały w sobie coś trudnego dla nas:

1.

Wspaniały początek (kładka <3), a potem zwołanie po tunelu, które wcale trudne nie było, następnie 3 tunele na rozpędzenie (szkoda, że mój pies tuneli nie lubi...) i tragiczna końcówka, czyli zakręty o 90 stopni na jeden krok, czyli prawie najgorsza rzecz dla laba...
_______________________________________________________________
2.

Chyba pierwszy torek obozu, oczywiście najbardziej zapamiętany, bo powtarzany 4 razy tylko dlatego, że lab po drugiej hopce przeżywał głupawkę. No ale jak można na początek obozu ustawić taki początek... ;) tunel 8 był troszkę dalej od 5.

______________________________________________________

Najtrudniejszy moment, to między 7 a 8 +tunel 9. Ale z tego co pamiętam to nam to wyszło. eMosława bardzo nie lubi zakrętów o 180...

_______________________________________________

Całkiem fajny torek, trudne momenty to: po hopce nr4 i potem po 6...

____________________________________________________________

Ogólnie bardzo fajny torek, ale trudne końcówka, tzn ten nawrót przy 7-ce dość ciężki dla laba;)

WSZYSTKIE TORKI OBOZU TUTAJ:)

Bardzo dziękuję Polskiej ekipie za wspaniałą atmosferę!!!

Obóz agility Horni Sucha 2010->sprawozdanie cz.II

2010-08-14T01:59:00.000-07:00

Torków jeszcze nie dostałam, ale postanowiłam spisać kilka ważnych rzeczy, żeby nie zapomnieć;)
Zacznę może od tych najprostszych agilitowych czynności, czyli od tunelu. eMosław bardzo lubi tunel prosty, w nim może się rozpędzić, nie musi się wysilać, pędzi z pełną mocą i jest to jedyny moment kiedy nie mogę za nim nadążyć...Natomiast zakrzywiony w U tunel jest jego koszmarem, chociaż zależy to od nakręcenia, bo czasami prawie udaje mu się biec po ścianie:-) Ale jeżeli taki tunel pojawia się częściej to zaczynają się schody, pańcia musi pokazać dokładnie dziurę i najlepiej iść równolegle z psem, nie mogę sobie odbiec w drugą stronę, bo "inteligent" skróci sobie drogę wychodząc tą dziurą, którą przed chwilą wszedł...Mam nadzieję, że jest to kwestia czasu i eMoś pokocha też zgięty tunel.

To może teraz skakanie, od zeszłego roku moje grube coś bardzo poprawiło technikę skoku, nie zrzuca i nawet nie próbuje przechodzić pod tyczką! Uwielbia proste, natomiast nienawidzi zakrętów, czyli nic się nie zmieniło...To ja muszę kombinować jak biec, żeby się nie zatrzymać. Zmiany za psem z eMosławem są bezsensu, ponieważ powinnam być zawsze przed nim.

No to czas na strefówki 8-) Miałam duże obawy przed obozem, bo wiedziałam że eM nie chce robić kładki. Moje obawy się potwierdziły i pies nie chciał wejść ani na palisadę, ani na kładkę. Zaczęliśmy od palisady, zniżyliśmy troszkę i eMoś rozpoczął jedzenie, niestety nie chciał przekroczyć szczytu, Katka doszła do wniosku, że mam go nakarmić dopiero jak przekroczy, więc osioł stał...i czekał... Katka powiedziała jakieś magiczne słowa i udało się! I tak wielkie ciele zaczęło biegać po palisadzie, a jak jeszcze okazało się, że na dole normalnie robi się SKIP to się zakochał;) Z kładką było podobnie, ale poszło dużo szybciej:) Od tamtego czasu kładka jest największą miłością eMosława na torku i czasami ciężko go od niej odwołać... Cieszy mnie to, że strefę na końcu traktuje jak nagrodę. Zaczęliśmy też huśtawkę i skończyliśmy na etapie powolnego spuszczania eMosia:)

A teraz slalom, jednym słowem: BEZNADZIEJA! eMoś nie potrafi przestawić się z wbijanego na slalom ze stelażem, więc czeka nas sporo pracy...

Ciele potrafi też tak skakać...8-)

Obóz agility Horni Sucha 2010->sprawozdanie cz.I

2010-07-16T01:57:00.000-07:00

Było cudownie, atmosfera wspaniała, ludzie świetni, całokształt bombowy!
Jestem bardzo zadowolona z eMosława, świetnie sobie poradził, chociaż ja byłam pewna, że odmówi współpracy w upale. Dopiero w czwartek na popołudniowym treningu zaczął robić slow motion, ale ogólnie jestem z niego dumna! Jeżeli chodzi o mnie to jestem mniej zadowolona, po analizie Karoliny doszłam do wniosku, że muszę zmienić podejście do eMosia, więc szykuje się mała rewolucja :)

Wracając do psa i jego zachowań agresywnych to jestem mile zaskoczona, rok pracy bardzo się opłacił. Oprócz jednego znienawidzonego psa, nie było problemów. Właściwie to ani jeden atak nie utkwił mi w pamięci, ale na pewno coś tam było:)

W następnej części sprawozdania napiszę tylko o agility, ale muszę poczekać na torki od Kamili:)

I jeszcze jedno, bardzo dziękuję:
Karolinie/Magdzie- za analizę i maliny
Sabinie- za opowieści o jej zwierzyńcu, ile tego było? 12?
Adzie- za Spike'a
Grzegorzowi-za frisbee:)
Kamili i Adzie- za rysowanie torków, na które nadal czekam
Andrzejowi, który jest tylko kierowcą- za jego złożone myśli i wytłumaczenie do czego służy jakiś korek w aucie, tzn to coś co wycisza samochód.
I wszystkim NIEOGAROM za wspaniałą atmosferę! ;]

I, II i III TRENING AGILITY!

2010-07-03T04:56:00.000-07:00

Udało się! Znalazł się w naszej okolicy ktoś agilitujący i na dodatek z własnym torkiem 8-) Od razu skorzystaliśmy z okazji i rozpoczęliśmy treningi.

I TRENING AGILITY

Nie był za bardzo udany, eMoś preferował węszenie zamiast biegania, ale w końcu udało się go skupić, chyba wielki głód się odezwał :) Robiliśmy głównie proste, żeby facet się rozbiegał i szeroki slalom. Marley pokazał, że wcale nie jest łatwym psem i wymyślił, że nie wejdzie na kładkę. Przecież nie byłby sobą gdyby nie było problemu z agility, skoro we wszystkich dyscyplinach/elementach życia jakiś problem jest.

II TRENING AGILITY

Na tym treningu było dużo lepiej, mimo że słońce świeciło bardzo mocno. eMoś biegał chętnie i jestem z niego bardzo zadowolna. Pracowaliśmy nad zmianami przed psem i ślepymi (te nam najlepiej wychodzą).

Oczywiście pracowaliśmy też nad kładką, została ona zniżona, najpierw pies chodził po desce zejściowej położonej na ziemi, co nie sprawiało mu problemów. Następnie robiliśmy tylko zejściową opartą na wysokości około 50cm. W tym miejscu pojawił się problem, eMoś wchodząc od ziemi zatrzymywał się w 3/4 długości i nie chciał iść dalej, nie mam pojęcia dlaczego. Natomiast wskakując od drugiej strony biegł szybko zrobić strefę. Spróbowaliśmy z samą środkową częścią, ale nic ciekawego z tego nie wyszło. W każdym bądź razie kładki robić nie chciał.

III TRENING AGILITY

Był to pierwszy trening z Julią, Birą i Sidem. Naturalnie eMoś zakochał się w koleżance od pierwszego wejrzenia i na początku myślał tylko o jednym...

Na tym treningu robiliśmy już bardziej skomplikowane rzeczy. Torki były dłuższe, a ja miałam problem z zapamiętaniem kolejności... Daria dała mi dobry sposób na pokonywanie znienawidzonych hopek ustawionych mniej więcej tak: |-| |-| to ustawienie jest dla Marleya bardzo problemowe, strasznie przy tym zwalnia, no bo ja się zatrzymuję. Dlatego teraz robimy inaczej, mniej ekonomicznie ale szybciej. Ja biegnę między hopkami, robimy ślepą zmianę i obiegam drugą hopkę. Fajny sposób jeżeli torek jest odpowiednio ustawiony i na pewno będziemy tak robić.

Jeżeli chodzi o kładkę, to domowe naprawianie mózgu pomogło i eM od razu zrobił zniżoną.

Jutro wyjeżdżamy na obóz do Horni Suchej! Mam nadzieję, że temperatura spadnie, bo inaczej ciężko będzie...

Równaj!

2010-06-19T04:11:00.000-07:00

Zabraliśmy się za chodzenie przy nodze, które zawsze jakoś wyglądało, ale nigdy nie było idealne. Z tego co czytałam, większość uczy tego trzymając lewą rękę na pasie i podając smaczki. Ponieważ do nas ta metoda nie pasuje, Marley nie potrafi przy tym utrzymać odpowiedniej pozycji zmieniłam nieco sposób uczenia.
Podzieliłam to na dwa etapy:
1)Odpowiednia pozycja-skarmiałam go z prawej ręki, ale tak żeby był maksymalnie przyklejony do mnie. Czyli rękę ze smakołykami miałam właściwie przy prawym udzie, pies się mocno wychylał i trzymał idealną pozycję, czyli łydka + łopatka :)
2) W tym etapie rękę miałam już wysoko, ale tak żeby eM sięgał po smakołyki, no i nadal bardziej z prawej strony niż z lewej. Na tym etapie pies chodził już bardzo fajnie, nadal za ręką, ale pozycja była idealna.

Aktualnie wycofuje rękę, bardzo powoli bo Marley ma tendencję do odklejania się, więc od czasu do czasu wracam do pierwszego etapu. Oprócz tego wprowadzam komendę i dużo nagradzam.

Z metody jestem bardzo zadowolona, bo dała mi psa który nie zwraca uwagi na lewą rękę, tylko na prawą, od której nie jest aż tak uzależniony bo ona i tak chowa się za moim ciałem przy ruchu co powoduje przyklejenie się psa żeby na nią spojrzeć. Pozostało mi jeszcze dołożenie kontaktu, który i tak Marley oferuje sam z siebie, więc nie powinno być problemu ;-)
Potem jeszcze zakręty i będzie extra! 8-)

Powrót do klikania

2010-05-15T05:10:00.000-07:00

Od tygodnia znowu uczymy się fajnych rzeczy przed posiłkami Marleya. Jakiś czas temu przestałam klikać bo nie miałam na to czasu, ale w związku z tym, że czas się jakoś znalazł przeznaczam te 7minut na szkolenie:)
Widzę, że Marleyowi sprawia to radość, a ja lubię patrzeć na jego pomarszczone czoło>>> taaa niby myśli...

Pracujemy nad wchodzeniem czterema łapami na coraz mniejsze książki i na niestabilne pudło. Idzie bardzo szybko, więc może za kilka dni uda mu się zmieścić cztery łapy na bardzo małej książce:)
Oprócz tego pracujemy nad jeszcze dwoma sztuczkami, dostawianiem się do nogi i wchodzeniem na moje uda.
To pierwsze idzie całkiem fajnie, ale wszystko zależy od motywacji, np. poza sesją kiedy daje eM 'konga' to dostawi się idealnie za pierwszym razem i to w błyskawicznym tempie, a w trakcie sesji robi to nieco wolniej i mniej dokładnie...
Natomiast wchodzenie na moje uda powoduje, że jestem troszkę pokaleczona, bo przecież mój piesek waży tylko 32 kg...no ale czego się nie robi dla fajnej sztuczki :-) Generalnie na razie wchodzi tylko dwoma łapami, ale nie śpieszę się, wiem że jest to dla niego trudne bo nie jestem zbyt stabilna.
Pozdrawiamy!

"Bo w życiu tylko to się liczy, by iść na sześciu nogach i jednej smyczy"

2010-04-27T10:49:00.000-07:00

Podczas dzisiejszego spaceru przypomniał mi się ten cytat, dlatego taki tytuł, chociaż może ma coś wspólnego z tą notką...? Nie mam od pewnego czasu weny, nawet wypracowania w szkole mi nie wychodzą, zdania jakoś nie mogę sklecić, więc wybaczcie za to co przeczytacie...

Od pewnego czasu spacerujemy sobie spokojnie, jak para staruszków, nie śpiesząc się nigdzie, łapa za łapą/noga za nogą ja rozmyślam, a eMoś...no nie wiem. W każdym bądź razie doszłam do tego, że nie rozumiem mojego psa, owszem w kwestiach typu 'dzisiaj mi się chcę/sorki nie chce mi się' rozumiemy się bezbłędnie, tak samo jeżeli chodzi o psie zachcianki. Ale jeżeli chodzi o 'rzucę się na tego psa/cześć kolego zostań moim przyjacielem' to już nie ogarniam. Albo to ja błędnie odczytuje jego sygnały, albo to Marleyowi poprzewracało się w głowie i źle mnie informuje o swoich zamiarach. Pewnie prawdziwe jest to pierwsze... Ale uwaga jest jeszcze trzecia możliwość: barowanie i naprawianie błędów przeszłości dało takie skutki, że eMoś się już nie rzuca. I ta trzecia wersja cieszyłaby mnie najbardziej.

On tygodnia testuję metodę zatkania mojego psa, inaczej mówiąc on trzyma coś z własnej woli w pysku i automatycznie nie rzuca się/nie węszy, po prostu idzie dumny przed siebie:) Działa idealnie, nie wiem jeszcze czy będę to wykorzystywać często, czy może tylko w ekstremalnych sytuacjach, zobaczymy.

A teraz akcja z zeszłego tygodnia:
Idzie eMoś przez centrum Cieszyna, w godzinach szczytu, w pysku wysoko trzyma parasol. Mija ludzi, co drugi człowiek się zachwyca: "Takie rzeczy się normalnie nie dzieją", "Mamusiu to pies czy psi robot?", "On to nosi bo boi się, że dostanie po d...?" i wiele innych:)

Pozdrawiamy!

Plany na wiosnę

2010-04-01T04:06:00.000-07:00

Postanowiłam spisać wszystko to co sobie w głowie zaplanowałam żeby nie zapomnieć, no i mam nadzieję, że wszystkie plany nam wyjdą;)

1.Kondycja-dobrze, że nikt oprócz mnie nie widział jak mój pies pada po 5 minutach zabawy w ogrodzie. Można się załamać tym co eMoś sobą prezentuje po zimie: gruby, spasiony, tłusty brzuch zauważa każdy kto widział go ostatnio jesienią, ale już niedługo zaczniemy jeździć na działkę, wiec pies straci to co niepotrzebne i przy okazji będzie bardziej wytrzymały na wysiłek fizyczny.
2.Motywacja-ostatnio zauważyłam, że ciężko motywuje mi się psa do pracy na spacerze, idzie jakby miał co najmniej 10lat, ociężale stawia łapę za łapą i nic nie chce mu się robić. Czas to zmienić:) Wrócę do pysznych smakołyków i do wymagania czegoś więcej.
3.Przynoszenie-to musimy koniecznie naprawić. Chcę osiągnąć szybkie przybieganie do mnie z zabawką, a nie jak teraz zatrzymanie się w połowie drogi i na dodatek powolny powrót...

Jeżeli chodzi o nowości to:
1.Koniecznie musimy wrócić do nauki różnych sztuczek i powtórzyć znane.
2.Musimy dopracować chodzenie przy nodze

Na razie wystarczy tych postanowień, im mniej tym łatwiej będzie je spełnić;)

WIOSNA!

Lekkie załamanie...

2010-02-27T07:44:00.000-08:00

Wybraliśmy się dzisiaj na spacer na łąkę, w kieszeni miałam trochę karmy, piłeczkę i łańcuszek na wszelki wypadek. No niestety spacer mnie tylko załamał, mimo że pies pracował, ale widziałam, że wolałby porobić coś innego. A to coś innego to po prostu węszenie, czyli coś co wkurza mnie najbardziej. No i jeszcze to jego ciągłe rozglądanie się czy nie idzie jakiś pies, akurat to zachowanie występuje tylko na tej łące i oczywiście też mnie wkurza. Pół roku pracy poszło przez tą zimową przerwę w niepamięć, trzeba zacząć od początku, ale innymi metodami, które zdradzę nieco później...Końcówka spaceru, mieliśmy już wracać, a tu na horyzoncie pojawia się Luna (młoda LR), a ja tak bardzo nie chciałam jej spotkać, więc udawałam, że ich nie widzę i poszłam w drugą stronę (byliśmy bardzo daleko od siebie). Niestety pan eMosław stwierdził, ze on sobie takiej okazji nie odpuści i wyszedł mi z zaciskowego łańcuszka:o Porażka pełna, bieg wprost do suczki , na szczęście się zatrzymał, ale to nie te czasy, jeszcze parę miesięcy temu by się odwołał, ale nie teraz...dziś najważniejsze było dla niego spotkanie z 'ukochaną'. Oczywiście szybko go zabrałam, obraziłam się i on dobrze o tym wie, bo od godziny siedzi z pyskiem na moim udzie, ale szybko mu nie odpuszczę.

Przynoszenie

2010-02-26T03:59:00.000-08:00

Samo noszenie rzeczy w pysku nigdy nie było problemem dla Marleya, jest to dla niego przyjemność. Niestety jakiś czas temu coś się popsuło i mój geniusz przestał mi przynosić rzuconą zabawkę. No cóż trzeba się było za to jakoś zabrać i tak też zrobiłam. Metodę zastosowałam chyba najlepszą dla eMosława, czyli nagradzanie go przeciąganiem. Na początku tylko się przeciągaliśmy, nie było rzucania, od czasu do czasu puszczałam zabawkę, a pies chcąc przeciągać się dalej wciskał mi zabawkę do rąk. Następnie dodałam krótkie rzuty, ale i tak więcej było przeciągania niż rzucania. I tak po miesiącach pracy dziś w ogrodzie przetestowałam mojego psa:-) Długi rzut->"super!, przynieś, świetnie, szybciutko, no dawaj!!!"-> I zabawka moich rękach->Porządne przeciąganie i...kolejny rzut zakończony pięknym przyniesieniem.
Nieco inaczej jest z piłeczką, którą eM nadal woli miętolić w paszczy niż mi oddać i stwierdziłam, że będę go nagradzała jedzeniem za przyniesienie piłeczki, no bo przeciągać się nią nie można, a kolejny rzut nie jest tak atrakcyjny jak miętolenie;)

Zdjęcia

2010-02-15T07:50:00.000-08:00

Dzisiaj doszła do nas nowa obroża:

Jest idealna i bardzo pasuje do eMosława;)

Frisbee, frisbee, frisbeeeeeeeee!!!

2010-01-29T08:47:00.000-08:00

Ostatnio mam wrażenie, że tylko ja trafiam na jakieś dziwne problemy z psem. Tak jak to dziwaczne rozróżnianie, a może wybieranie dysków. Tak w skrócie to problem polega na tym, że eM lubi jeden dysk bardziej niż inne i najchętniej tylko za tym jednym by biegał. Rozwiązanie może wydawać się bardzo proste, bo czemu by nie kupić kilku identycznych dysków i tak się bawić? Ano odpowiedź jest prosta, bo nawet spośród dwóch identycznych jawzów potrafi wybrać ten 'lepszy';) Całą zimę zajmowałam się tym w domu, zabawa była prosta ja lekko podrzucam, pies oddaje mi do ręki, odkładam dysk i rzucam następny. Taka jest zasada, jeżeli eM zaczynał bawić się inaczej ("sorry tego dysku nie chce") to maksymalnie go do niego zachęcałam, to dało bardzo fajny rezultat, bo nauczył się bawić na moich zasadach i dodatkowo bardziej się nakręcił. Dzisiaj korzystając z tego, że mamy sporo śniegu, który zawsze działa na eM motywująco zabrałam 3 dyski (2xJawz, 1xEurablend) do ogrodu żeby sprawdzić czy to co w domu przełożyło się też na ogród. I oczywiście było bardzo przyjemnie, eM jak to eM pełna prędkość, dwa dyski złapane i oddane, trzeci (eurablend) oddany, ale potem lekkie zawieszenie się mózgu bo "pańcia rzucaj ten czarny, rzucaj czarny, nie jakiegoś żółtego jawza" ale się nie dałam lekko popiszczałam, podkręciłam nakręcenie i o to mój jakże mądry pies złapał jeszcze 10 rzutów w różnej kolejności z puszczaniem i oddawaniem! ;)A na dodatek łapał z pełnym wygięciem ciała, wysoko dopadał dysk i cudnie lądował. Mam nadzieję, że tak zostanie na dłużej;)

Śnieg+mróz=ZIMA!!!

2010-01-23T09:18:00.000-08:00

Zima pokazała swoje najgorsze oblicze, ogromny mróz daje nam nieźle w kość. eM podnosi łapki po pół godzinnym spacerowaniu, strasznie przeszkadza mu zimny śnieg między opuszkami, więc ograniczam spacery w takim mrozie. Na dodatek ja prawie skręciłam kostkę, oczywiście na rentgen się nie udałam bo podobno samo przejdzie, no i przechodzi bo boli mnie tylko przy wchodzeniu/schodzeniu ze schodów. Jest lekko opuchnięta, ale żyje;)
Pracujemy nad sportowym chodzeniem przy nodze, idzie nam całkiem fajnie, nawet jestem w szoku, że eMosław umie utrzymać odpowiednią pozycję na około 5-7kroków. Skupiam się teraz nad nagradzaniem, jeden smaczek daję przy nodze, na wysokości pasa, a drugi rzucam przed siebie. To rzucanie po to żeby nie był za daleko, bo ma tendencje do chodzenia bardziej pyskiem, niż łopatką przy mojej łydce. W domu dopracowujemy smutasa, który wychodzi nam już świetnie i jestem w szoku, bo jeszcze pół roku temu wydawało mi się, że eM nigdy nie zrozumie o co chodzi. Ale jak widać szkolenie klikerowe daje rade nawet w najgorszych przypadkach ;-)

Marley psem tygodnia na Uniteddogs!

2010-01-22T08:55:00.000-08:00

Marley został psem tygodnia na stronie UNITEDDOGS!
Bardzo mnie to cieszy bo nie jestem tam zarejestrowana długo.

Śnieżny spacer

2010-01-16T09:42:00.000-08:00

Jest sobota, świeci słoneczko i do tego śnieg, wykorzystaliśmy to i poszliśmy na spacer nad Puńcówkę.

Spotkaliśmy bardzo mało osób, co nie znaczy że nic nam nie przeszkadzało. W rzeczce pływały kaczki, które od czasu do czasu podlatywały w górę, więc eM został na lince. Nie miałam zamiaru wyciągać go z wody...Poćwiczyliśmy formalne przywołanie, razem z dostawieniem do nogi, siad-zostań i przynoszenie patyczka. Co do tego ostatniego, to coś nam szwankuje, więc trzeba się zabrać za naprawę. Najlepszym sposobem będzie chyba brak rzucania i samo przeciąganie, które w efekcie powoduje wciskanie zabawki w ręce. W drodze powrotnej spotkaliśmy bardzo miłego Pana z 10-miesięcznym, agresywnym do ludzi ONkiem, który zapytał mnie czy to, że dawał mu surowe mięso wpłynęło na jego agresję... Hahaha, powiedziałam, mu że na pewno nie i zasugerowałam, że to kwestia wieku albo po prostu terytorialna, bo wspomniał, że rzuca się jak chwilę posiedzi w jednym miejscu. Poza tym dowiedziałam się, że mam jakiegoś małego labradora... i lab jego znajomego waży 44kg.

Teraz kilka zdjęć:

Pozdrawiamy!

Leniuchowo

2010-01-10T08:45:00.000-08:00

Dzisiaj pies zajął się bardzo ambitną rzeczą czyli leniuchowaniem. Prawie cały dzień przespał z przerwami na wychciewanie, gryzienie piłeczki, której i tak nie rozwalił i jeden dwu godzinny spacer.
Ja przynajmniej zrobiłam mu kilka leniwych zdjęć:

nosek

i moje ulubione z tej sesji:

Pozdrawiamy!

Pogoda zawsze psuje plany.

2010-01-09T10:22:00.000-08:00

Mieliśmy spore plany na dzisiejszy dzień. W związku z tym, że wczoraj cały dzień padał śnieg i na prawdę nasypało go bardzo dużo chcieliśmy przejść się dzisiaj na łąkę, żeby eM się wybiegał i żebyśmy mogli poćwiczyć frisbee na jakimś większym terenie niż nasz ogród. Ale niestety rano okazało się, że padał deszcz, przez co górna warstwa śniegu zrobiła się twarda, więc eM nie chciał po tym chodzić, mało tego nie chciał się załatwić, no bo jak miał znaleźć sobie odpowiednie miejsce skoro ten śnieg taki twardy?
Więc prawie cały dzień spędziliśmy w domu na sprzątaniu...

28.12.2009->Bielskie spotkanie, czyli: "Ej koleś, to moja dziewczyna!"

2010-01-01T04:34:00.000-08:00

Tym razem do eMosława i Lorki dołączył Newton, który wprowadził małe zamieszanie. eM jako prawdziwy facet (taa jest wykastrowany) broni swojej dziewczyny i nie dopuszcza żadnych adoratorów.

Zaraz przy powitaniu burknął do niego, jakby mu mówił:"Ej koleś, uważaj sobie bo to moja dziewczyna!". Więc całe ich spotkanie polegało na tym, że eM bawił się z Lorką, a Newton próbował się dołączyć jednak eM go odstraszał, kiedy eM się znudził Lorka bawiła się z Newtonem, a wtedy eM nadchodził by "odbić" ukochaną :).
Właściwie doszło tylko do jednego ostrzejszego spięcia, po którym eM poszedł się położyć z boku.

Poza tym zobaczyliśmy pomnik Reksia, który mnie lekko zdziwił, bo myślałam, że będzie nieco większy. Ale jak mi wytłumaczona, chcieli go zrobić realnie:)

DO SIEGO ROKU!!!

Trzecie urodziny eMosława!

2009-12-20T03:24:00.000-08:00

20.12.2006 urodził się ON, ten jedyny, niepowtarzalny, wyjątkowy. Po trzech miesiącach trafił do mnie, jako mój ideał psa. Zajął całe moje serce i zajął cały mój czas. Oddaliśmy się sobie nawzajem aż do dziś i jeszcze na długo.
Był słodki i malutki:

Jest słodki i duuuuży:

Był wariatem:

i pozostanie wariatem:
Bo nie ma lepszego przyjaciela na świecie niż własny pies!

Fragment mojego postu na forum szkoleniowym:
"Najważniejsze jest chyba to, że nasza więź naprawdę istnieje i ja ją czuje! Mam wpatrzonego w siebie psa i całkowicie mi oddanego! Mamy bardzo fajny kontakt i dobrze się dogadujemy. Właściwie to dopiero teraz odczuwam, że pasujemy do siebie idealnie:)!"

Wesołych Świąt!

2009-12-19T06:25:00.000-08:00

Boże Narodzenie już blisko, więc życzę wszystkim:

Mikołaj!

2009-12-06T02:35:00.000-08:00

eM musiał być bardzo grzeczny przez cały rok żeby sobie zasłużyć na prezent, bo przyszedł do niego Mikołaj!
Dostał nową obrożę zaciskową:)

Mam nadzieję, że do każdego Mikołaj przyjdzie w tym dniu i życzę Wam wielu prezentów!

Przemyślenia na temat smyczy flexi

2009-12-01T06:55:00.000-08:00

Przez bardzo długi czas nie chciałam kupić flexi, uważałam i nadal uważam, że może nauczyć psa złych nawyków. Aż miesiąc temu stwierdziłam, że eMosławowe chodzenie na smyczy jest na tyle ładne, że nie powinno się przez to zepsuć. Kupiłam flexi (8m) i jak już doszła to poszliśmy wypróbować. Błędem było to, że założyłam mu do tego obrożę, bo niestety eM ciągle smycz luzował, przez co szedł przy nodze i nie wykorzystał nowego sprzętu. Poza tym nowa flexi chyba ma to do siebie, że na początku jest mocniej napięta;). Następnego dnia ubrałam mu już szelki i byłam bardzo zadowolona, chociaż Marley pewnie był bardziej. Wykorzystywał całe 8m i chyba nawet wolałby mieć jeszcze więcej. Od tego czasu bardzo często chodzi na flexi, więc pozwolę sobie spisać + i - tego zakupu, bo jednak mało to nie kosztowało;)

Minusy:
- nie do końca ma się pełną kontrolę nad psem, czasami nie da się skrócić smyczy tak żeby pies pozostał w jednym miejscu, to się zdarza jak pobiegnie za kotem itp, wtedy mocno ciągnie.
- jak pies pobiegnie i zablokuje się smycz to automatycznie pies ciągnie nas krok lub dwa za sobą.
- szkoda, że nie jest amortyzowana
- na początku miałam odciski na dłoni ;)
Plusy:
+ pies ma dużą swobodę
+można wybiegać psa nie spuszczając go ze smyczy i na chodniku, (rzucam smaczki przed siebie)
+są większe możliwości ćwiczenia przywołania
+pomaga w nauce oddawania zabawek
+pies jest bardziej zadowolony
+nie trzeba czekać wiele minut aż pies obwącha trawę...
+pies staje się bardziej samodzielny, ale jednocześnie mamy nad nim kontrolę
+nie trzeba zwijać ręcznie, nie plącze się tak jak zwykła linka

Nic mi więcej do głowy nie przychodzi, zaznaczam, że są to plusy i minusy nasze, pewnie nie u każdego tak jest, bo wszystko zależy od psa. Ja jestem bardzo zadowolona z zakupu, nie żałuję, no chyba że się rozwali...

Co o eMosławie wiedzieć należy?

2009-11-28T10:19:00.000-08:00

Imię: Marley
Przezwiska: Pan eM, eMosław, eMo, Gruby, Grubcio, Kluska i wiele innych
Rasa: w typie labradora
Kolor: Czarny
Kocha: jedzenie i przeciąganie się sznurami i pływać
Lubi: kraść, niszczyć i robić głupie miny
Urodzony: 20.12.2006

Ulubione zabawy: frisbee, przeciąganie, trzy-czte....ry!
Znak rozpoznawczy: bursztynowe oczy!

Intensywny trening agility-sprawozdanie. (przeniesiona)

2009-11-28T09:32:00.000-08:00

(Ostatnia przeniesiona notka, z 11 sierpnia 2009)

W sobotę 25 lipca braliśmy udział w intensywnym treningu agility, który prowadziła Adriana Slezáková. Mimo, że pogoda nie dopisała było bardzo fajnie.

Robiliśmy zupełnie inne torki niż na obozie-dużo dłuższe, bardziej skomplikowane, z odwołaniami od przeszkody, całymy strefówkami i nawet jedną ślepą zmianą której nie umiałam zrobić....

Z Marleya jestem bardzo zadowolona, na pierwszym treningu był słabo nakręcony, pewnie dlatego że zaraz po przyjeździe musieliśmy biegać i nie zdążył się oswoić z nowymi warunkami. Na drugim treningu było o wiele lepiej, grubcio się rozkręcił i to nie na smaczka ale na zabawkę:). Ada stwierdziła, że eM powinien biegać tylko na zabawki bo smaczki przy dłuższych torkach go wyciszają. Oczywiście dostało mi się, że za wolno biegam...

Torki były idealne dla nas, nie za trudne, ale trzeba się było nabiegać. Ślepa zmiana mnie dobiła, bez psa robiłam ją dobrze, a jak biegłam z psem to robiłam zmiane przed nim...

Ada w ogóle nie zwracała uwagi na strefy, nie trzeba było nagradzać psa za 2on2off. Najwazniejsze była żeby pies szybko przebiegł cały tor i żeby był bardzo nakręcony.

Podsumowując cieszę się, że mogłam tam być;)

Wszystkie zdjęcia by Karolina

Obóz Agility w Horni Suchej-sprawozdanie! (przeniesiona ze starego bloga)

2009-11-28T09:28:00.000-08:00

(pozwolę sobie przenieść jedną bardzo ważną dla mnie notkę, z 30 lipca 2009)

Obóz trwał tydzień, od 5.07-12.07.2009. Dwoma słowami można go opisać tak: BYŁO WYBORNIE!

Sporo się nauczyłam, eM również. Teraz już wiem, że mój pies nadaje się do agility i potrafi się nakręcić na tor, więc nie zrezygnujemy z tego sportu:).

Ćwiczyliśmy głównie krótkie torki (2-4 przeszkody), bardzo dużo stref i jeszcze więcej wysyłania.

Co do stref to robimy 2on2off, Marley je uwielbia:D SKIP to jedna z ukochanych komend eM, więc nie dziwie się, że nie miał problemów ze strefami, niektórym psom pewnie śniły się po nocach jako koszmary:)

by Hanik lub Agata

Wysyłanie robiliśmy z pomocą Ani i różowej miseczki na końcu. Szło nam bardzo fajnie, lab się rozpędzał żeby zjeść zawartość miski. Bez miski pies mi się nie wysyła praktycznie w ogóle... Do prostego tunelu i na hopke się wyśle ale i tak musze być dość blisko. Do zakręconego tunelu w ogóle się nie wysyła, musze mu dokładnie dziure pokazać... Wydaje mi się, że to się z czasem zmieni, w końcu nabierze pewności siebie na torze, teraz patrzy na mnie i nie biegnie "swojego torku":)

by Hanik lub Agata

Po obozie wiem nad czym mam pracować z eM. Musimy robić dużo wysyłania i przećwiczyć set point bo eM ma tragiczną technikę skoku...

by Magda od Denisa

Ćwiczyliśmy też slalom tunelowo, eM robi 3cm na jedną łapę i bardzo szybko jak na niego:)

Oprócz tego robiliśmy CYK CYK i TUTUTUTUT czyli skok po skosie i nawrót po przeszkodzie.

Na zawodach obozowych eM bardzo fajnie dawał sobie rade. Zajęliśmy 3 miejsce zaraz po dwóch borderach i 4 miejsce w biegach równoległych, pewnie bylibyśmy trzeci gdyby nie to, że pobiegł do miski przeciwnika omijając ostatnią tyczke...

http://www.youtube.com/watch?v=BCG-O80DVxQ

by Hanik lub Agata

Więcej zdjęć z obozu można zobaczyć:

http://picasaweb.google.com/hania.racz/HorniSucha2009II#

http://picasaweb.google.com/hania.racz/ObozHorniSucha# -> by Hanik i Agata

http://picasaweb.google.pl/bliskonatury/ObozAgilityHorniSucha09Marley# -> Marley by Magda od Denisa

http://s683.photobucket.com/albums/vv193/Kinia_K/Oboz%20Agility%20w%20Horni%20Sucha%202009/ -> moje

Kilka słów wstępu.

2009-11-28T09:17:00.000-08:00

Jak pewnie niektórzy wiedzą, nie jest to nasz pierwszy blog (było już ich chyba 3), ale chciałabym żeby właśnie ten był aktualizowany możliwie jak najczęściej. Nie mam talentu do pisania, więc proszę się nie zdziwić jeżeli notki będą brzydko skonstruowane lub pojawią się w nich błędy;).